Aaibaarheidsfactor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

De aaibaarheidsfactor is een begrip bedacht door Rudy Kousbroek dat aangeeft in welke mate dieren aardig gevonden worden door mensen. Hij heeft dit begrip uitgewerkt in een boek met gelijknamige titel. Bij dit boek maakte zijn - toen nog jonge - dochter Hepzibah Kousbroek de illustraties.

Honden en katten hebben een hoge aaibaarheidsfactor. Vissen en kikkers bijvoorbeeld een lage.

Hoe hoger de factor, des te meer men bereid is iets voor het dier te doen. Zo vindt men dat een aap als laboratoriumdier niet kan, terwijl men geen actie voert tegen dergelijke proeven met fruitvliegen.

Naast het gebruik bij dieren wordt het begrip ook wel gebruikt voor mensen en apparaten. Zo zijn apparaten met een hoge aaibaarheidsfactor, zoals de iPod, veelal populair en meestal makkelijk te bedienen.