Europese Ruimtevaartorganisatie
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Het European Space Agency, letterlijk Europees Ruimtebureau, afgekort tot ESA, wordt in het Nederlands aangeduid als Europese Ruimtevaartorganisatie.
De ESA houdt zich in Europees verband bezig met projecten op het gebied van ruimtevaart, onderzoek van de aarde, ruimteonderzoek, ontwikkeling van op satellietsystemen gebaseerde technologieën, en de bevordering van de Europese economie. Door bundeling van financiële en intellectuele bronnen is de ESA in staat projecten te realiseren die voor afzonderlijke lidstaten onbereikbaar zijn. De ESA werkt ook nauw samen met Europese (DLR, NLR, CNES, ...) en internationale ruimtevaartorganisaties, waaronder de NASA, Japan Aerospace Exploration Agency (JAXA) en de Indian Space Research Organisation (ISRO).
De ESA is onder andere verantwoordelijk voor de ontwikkeling van de Arianeraketten waarmee kunstmanen in de ruimte worden gebracht.
De ESA is in 1975 ontstaan uit de ESRO (European Space Research Organization) en de ELDO (European Launcher Development Organisation). De ESRO leverde aanvankelijk raketten en satellieten voor deelnemende landen en had haar eerste lanceringen op 6 en 9 juli 1964.
Inhoud |
[bewerken] Lidstaten
██ ESA-lidstaten
██ ECS-staten
██ Samenwerkingsovereenkomst
De ESA heeft nu achttien lidstaten: België, Denemarken, Duitsland, Finland, Frankrijk, Griekenland (sinds maart 2005), Ierland, Italië, Luxemburg (augustus 2005), Nederland, Noorwegen, Oostenrijk, Portugal, Spanje, Tsjechië (sinds 2008), het Verenigd Koninkrijk, Zweden en Zwitserland. Er zijn dus landen die lid zijn van de ESA, maar niet van de Europese Unie, en omgekeerd. De ESA kan daarom niet worden beschouwd als ruimtevaartorganisatie van de Europese Unie.
Buiten deze volwaardige leden heeft de ESA ook een samenwerkingsovereenkomst met Hongarije, Polen en Roemenië, deze landen krijgen daardoor de status van "European Cooperating State" (ECS). De ESA heeft ook nog een andere soort samenwerkingsverband met Estland, Turkije, Litouwen, Oekraïne en Slovenië, deze landen hebben een zogenaamde "Cooperation Agreement" getekend. Ook met andere (niet Europese) landen werkt de ESA samen, bijvoorbeeld met Canada voor bepaalde projecten.
In maart 2005 had de ESA 1907 medewerkers, afkomstig uit alle lidstaten. Het budget voor 2005 is 2977 miljoen euro.
Het centrale bestuursorgaan van de ESA is de Raad. De Raad bepaalt de algemene richtlijnen op basis waarvan ESA haar ruimtevaartpolitiek vorm geeft. Elke lidstaat is in de Raad vertegenwoordigd en heeft een stem, ongeacht zijn grootte of financiële bijdrage.
ESA ontwikkelt en bouwt niet zelf satellieten maar definieert een gedetailleerd eisenpakket en fungeert vervolgens als opdrachtgever aan de hand waarvan de industrieën van de landen die lid zijn van ESA de ontwikkeling en bouw ter hand nemen. Ook heeft ESA een technisch centrum (Estec in Noordwijk) waarin satellieten in hun bouw- en testfase getest kunnen worden om te verifiëren of aan de gestelde eisen voldaan wordt.
ESA houdt zich alleen bezig met burgerlijke projecten.
[bewerken] Vestigingen
ESA’s hoofdkwartier ligt in Parijs en hier worden ook de belangrijkste besluiten over toekomstige projecten getroffen. De overige ESA-vestigingen zijn over heel Europa verspreid en elke vestiging heeft haar eigen verantwoordelijkheden.
- ESTEC (European Space Research and Technology Centre) vormt de ontwerpafdeling voor de meeste ruimtevaartuigen van ESA en is in Noordwijk, Nederland gevestigd.
- ESOC (European Space Operations Centre) is het vluchtleidingscentrum voor ESA’s satellieten en is in Darmstadt, Duitsland gevestigd.
- EAC (European Astronauts Centre) verzorgt de training van astronauten voor toekomstige missies en is gevestigd in Keulen, Duitsland.
- ESRIN (European Space Research Institute) is gevestigd in Frascati, in de buurt van Rome in Italië. ESRIN verzamelt, beheert en verspreidt de gegevens van ESA’s satellieten aan ESA’s partners en fungeert als informatietechnologiecentrum.
- ESAC (European Space Astronomy Centre) is de basis van de operationele centra met betrekking tot astronomie en planetaire missies. Het is gevestigd in Villafranca del Castillo, Villanueva de la Cañada, dichtbij Madrid in Spanje.
De ESA heeft verder nog kantoren in Brussel, Houston, Washington en Moskou, en diverse grondstations elders in de wereld. ESA draagt twee derde van de kosten van het Centre Spatial Guyanais nabij Kourou (Frans-Guyana) bij.
[bewerken] Raketten
Voor lanceringen beschikt de ESA tegenwoordig over 1 raket: namelijk de
- Ariane 5, de meeste recente telg uit de Ariane-familie. Deze raket wordt gelanceerd vanaf Kourou, lengte tot 52 meter, diameter tot 5,4 meter. Ariane-5 kan tot 10 ton lanceren in een geostationaire baan.
In de nabije toekomst zal de ESA ook beschikken over:
- Vega: tot 30 meter, diameter 3 meter, voor het economisch in een baan om de aarde brengen van satellieten van 300 tot 2000kg. Eerste lancering gepland in 2009.
- Sojoez: voortzetting van het Sojoezproject van de voormalige Sovjet-Unie, het enige Europese ruimteschip dat mensen kan transporteren. Vanaf 2009 zal de Sojoez ook vanaf Kourou gelanceerd worden, naast de bases Baikonoer Kosmodroom in Kazachstan en Plesetsk in Rusland. Sojoez kan tot 3.000 kg lanceren in een geostationaire baan
[bewerken] Projecten van ESA
BepiColombo - Cervantes - CHRIS/Proba - Cluster - Corot - Cos-B - Cryosat - Darwin - Double Star - Eddington - Envisat - ERS-1 - ERS-2 - Exosat - Gaia - Galileo - Giotto - Herschel - Hipparcos - Huygens - HYPER - Integral - ISO - IUW - JWST - KEO - LISA - Mars Express - Meteosat - Planck - Rosetta - SMART-1 - SOHO - Solar Orbiter - Ulysses - Vega - Venus Express - XEUS - XMM-Newton
