Sint Maarten (eilandgebied)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Eilandgebied Sint Maarten
Eilandgebied van de Nederlandse Antillen
Vlag van Sint Maarten
(Details)
Locatie van Sint Maarten
Geografie
Hoofdstad Philipsburg
Oppervlakte 34
Bevolking
Inwoners 35.035
- Bevolkingsdichtheid 974
Religie 39% Rooms-Katholiek
12% Pinkstergemeente
11% Methodist
31% overig
7% geen
Talen Nederlands, Engels

Sint Maarten is een eilandgebied van de Nederlandse Antillen, bestaande uit het zuidelijk deel van het eiland Sint-Maarten. Het heeft een oppervlakte van ongeveer 34 km² en had op 1 januari 2005 naar schatting 35.035 inwoners. De hoofdstad is Philipsburg.

Het noordelijke deel van het eiland hoort als Collectivité de Saint-Martin bij Frankrijk.

Inhoud

[bewerken] Schrijfwijze en gebruik naam

Volgens de officiële Nederlandse spelling moet de naam van het eiland geschreven worden als "Sint-Maarten", dus met verbindingsstreepje. De officiële naam van het eilandgebied is echter "Sint Maarten", zonder verbindingsstreepje. Vaak wordt deze naam afgekort tot "St. Maarten".

Om verwarring met het Franse deel te voorkomen, wordt in veel andere talen, bij verwijzing naar het Nederlandse deel van het eiland, de Nederlandse naam Sint Maarten of St. Maarten niet vertaald.

[bewerken] Geschiedenis

Het eilandgebied Sint Maarten ontstond in 1983. Tussen 1951 en 1983 was Sint Maarten onderdeel van het eilandgebied de Bovenwindse Eilanden.St Maarten is in 1493 door Columbus ontdekt en is genoemd naar Sint-Maarten van Tours, wiens feestdag op 11 november is. De nationale dag van het eiland Sint Maarten wordt dus nu ook op 11 november gevierd. De oorspronkelijke naam van het eiland is Soualiga, hetgeen betekent ‘Land van Zout’.[bron?] Dit is de naam die de oorspronkelijke indiaanse bewoners aan het eiland gaven. Vanwege het zout was Sint Maarten interessant voor veel landen waaronder Nederland en Frankrijk. Zout werd gebruikt om vlees te behouden tijdens de lang tochten over de oceaan. Tegenwoordig wordt er geen zout meer gewonnen op het eiland, toerisme is nu de belangrijkste bron van inkomen.

[bewerken] Sociale geografie

[bewerken] Demografie

Bij de laatste volkstelling in 2001 had het eilandgebied Sint Maarten 30.594 inwoners. Het daadwerkelijke aantal inwoners was waarschijnlijk echter een stuk hoger, door het grote aantal illegalen. Ook groeit de bevolking nog steeds door immigratie.

Zelfs van de 30.594 getelde inwoners had slechts 51% de Nederlandse nationaliteit en was niet meer dan 30% op het eiland zelf geboren. De grootste groepen buitenlanders vormen staatsburgers van de Dominicaanse Republiek en Haïti (elk minstens 10% van de bevolking). Kleinere groepen buitenlanders komen uit Engelstalige landen, zoals Jamaica, Guyana, het Verenigd Koninkrijk (vooral van de Britse Maagdeneilanden) en de Verenigde Staten.

In godsdienstig opzicht is Sint Maarten zeer veelzijdig. 39% van de bevolking is rooms-katholiek, 12% behoort tot een Pinkstergemeente, 11% is methodist, 7% baptist, 6% zevendedagsadventist, 4% anglicaan, 3% joods en eveneens 3% calvinistisch (hervormd/gereformeerd).

De officiële taal is het Nederlands. Van de bevolking spreekt 68% thuis Engels, 13% Spaans, 8% de plaatselijke creooltaal en 4% Nederlands. Er zijn zowel Nederlandstalige als Engelstalige basis- en middelbare scholen. Daardoor beheersen de (Engelstalige) autochtone eilandbewoners ook het Nederlands.

[bewerken] Kernen

Met een bevolkingsdichtheid van bijna 1000 inwoners per km² is Sint Maarten het dichtstbevolkte eilandgebied van de Nederlandse Antillen. De oorspronkelijke kernen in het gebied zijn hierdoor op veel plaatsen aan elkaar vastgegroeid. Bij de volkstelling werden de volgende kerngebieden onderscheiden:

Tot het eilandgebied behoren ook de voor de kust liggende onbewoonde eilanden Guana Key, Hen & Chickens, Cow & Calff, Molly Beday en Pelikan Key.

[bewerken] Economie

De economie is volledig gericht op het massatoerisme. Behalve verblijfsrecreatie is het eiland ook een halteplaats voor veel cruiseschepen. Hierdoor kan de drukte op het eiland sterk verschillen naarmate er meer of minder schepen liggen aangemeerd.

De internationale luchthaven Prinses Juliana tussen Simson Bay en Lowlands is de toegangspoort tot het eiland.

[bewerken] Bestuur

Het bestuur van het eilandgebied bestaat uit een bestuurscollege en een eilandsraad.

[bewerken] Eilandsraad

Huidige samenstelling eilandsraad Sint Maarten
Partij Partijleider Stemmen Percentage Zetels
Democratische Partij (DP) Sarah Wescott-Williams 6.639 49,38 6
National Alliance (NA) William Marlin 5.583 41,53 5
People's Progressive Alliance (PPA) Gracita Arrindell 1.107 8,23 0
Democratic Labour Party (DLP) Johan van Heyningen 69 0,51 0
National Democratic Party (NDP) Theophilus Priest 26 0,19 0
St. Maarten People's Believers Independent Movement (SPBIM) Harold Jack 20 0,15 0
Opkomst - 13.623 71,13 11
Historisch verloop zetelverdeling eilandsraad
Partij 2007 2003 1999 1995 1991 1987 1983
Democratische Partij (DP) 6 6 7 5 3 7 5
National Alliance (NA)
voorheen Sint Maarten Patriotic Alliance (SPA)
5 4 3 5 4 2 2
People's Progressive Alliance (PPA) 0 1 - - - - -
Serious Alternative People's Party (SAPP)
voorheen Progressive Democratic Party (PDP)
- 0 0 1 2 - -
National People's Party (NPP) - 0 1 - - - -
Totaal 11 11 11 11 9 9 7

[bewerken] Bestuurscollege

De rol van waarnemend gezaghebber wordt op Sint Maarten niet door een gedeputeerde maar door een onafhankelijk persoon vervuld. Hij neemt enkel waar indien de gezaghebber afwezig is of anderszins zijn functie niet kan uitoefenen.

[bewerken] Staatkundige hervormingen

Zie ook: Staatkundige hervormingen binnen het Koninkrijk der Nederlanden

Al bij het eerste referendum op 14 oktober 1994, waar alle landen kozen voor behoud van de Nederlandse Antillen, was een grote minderheid (33%) op Sint Maarten voor een 'status aparte' als Land binnen het Koninkrijk.

Mede door de steeds grotere samenwerkingsproblemen binnen de Antillen, hield het eilandbestuur van Sint Maarten op 23 juni 2000 een tweede referendum, waarbij zijzelf de status aparte aanprees als oplossing voor die problemen. De bevolking koos met ruime meerderheid voor de status van autonoom land, waarop de politiek van Sint Maarten aandrong op staatkundige hervorming binnen het Koninkrijk der Nederlanden.

Uitslag referendum 23 juni 2000
Optie Stemmen %
A: onderdeel blijven van de Nederlandse Antillen 332 3,74
B: een autonoom land binnen het Koninkrijk der Nederlanden 6.212 69,99
C: integratie in Nederland 1.050 11,83
D: een onafhankelijke staat 1.282 14,44
Blanco en ongeldige stemmen ? -
Opkomst ? ?

De uitslag van dit referendum vormde zo de aanleiding voor discussies en referenda op de andere eilanden. In het najaar van 2006 werd uiteindelijk met Nederland overeengekomen dat Sint Maarten de status van land binnen het Koninkrijk zal krijgen.


[bewerken] Zie ook

[bewerken] Externe links


Persoonlijke instellingen
Boek maken