Huiselijk geweld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
Monument ter nagedachtenis van vrouwen die gestorven zijn als gevolg van huiselijk geweld

Huiselijk geweld is geweld dat zich afspeelt binnen de huiselijke sfeer in en niet direct zichtbaar voor de omgeving. Huiselijk geweld valt buiten de sociale controle. Dit geweld komt veel voor en kent allerlei gradaties en vormen: seksueel geweld, vernedering, treiteren, geestelijk of lichamelijk mishandelen, overmatige controle van bijvoorbeeld geld, telefoneren en dergelijke. Doorgaans heeft huiselijk geweld te maken met verstoorde machtsverhoudingen en de behoefte macht uit te oefenen. Zowel mannen als vrouwen maken zich schuldig aan huiselijk geweld. Geweld komt zowel binnen heteroseksuele als homoseksuele relaties voor. Vaak ervaren plegers hun eigen gedrag niet als gewelddadig doordat het in het gezinssysteem als normaal ervaren wordt.

Inhoud

[bewerken] Beeldvorming

Over het algemeen is de beeldvorming dat mannen verantwoordelijk zijn voor het overgrote deel van het huiselijk geweld. Volgens het metaonderzoek van Fiebert[1] is dat een onjuiste beeldvorming. Zowel bij fysiek geweld als bij 'sociaal en geestelijk' geweld zoals treiteren, intensief controleren en verbaal vernederen van de partner en andere gezinsleden blijken vrouwen ook heel vaak dader te zijn. In het algemeen is er sprake van een, in grootteorde vergelijkbare hoeveelheid geweld, die mannen en vrouwen toepassen en ondergaan.

Het onderwerp huiselijk geweld is dermate controversieel dat er ook wetenschappers zijn die tot de conclusie komen dat toch vooral vrouwen slachtoffer zijn. Het is onmogelijk om in wetenschappelijke controverses een arbitrale beslissing te verkrijgen. Vastgesteld kan echter wel worden dat het vaak voorkomt dat een verkeerd beeld wordt geschapen over de uitkomsten van onderzoeken zelf. Dit gebeurt bijvoorbeeld door verkeerde en/of onvolledige voorlichting door overheidsinstanties zoals de Raad van hoofdcommissarissen. Zo beweerde de hoofdcommissaris belast met huiselijk geweld Gerda Dijksman, namens deze Raad, in 2006 dat 98 procent van de daders mannen zijn. Dit werd echter niet bevestigd door het onderzoek waaraan ze zelf refereerde.[2].

[bewerken] Kinderen

Kinderen kunnen slachtoffer zijn van huiselijk geweld dat hen persoonlijk aangedaan wordt, maar ook zijn ze slachtoffer als getuige van geweld tussen ouders.

Kinderen kunnen ook zelf huiselijk geweld plegen, bijvoorbeeld door het slaan van een zorgbehoeftige vader of moeder. In de praktijk blijkt vaak dat kinderen die huiselijk geweld hebben ondergaan later in hun eigen relaties ook gemakkelijk tot geweld overgaan om problemen op te lossen.

[bewerken] Wetgeving

In veel landen (o.a Nieuw-Zeeland, Oostenrijk, vele staten van de Verenigde Staten) is wetgeving in werking getreden die het mogelijk maakt om vermeende daders van huiselijk geweld zonder vorm van proces tijdelijk uit hun huis te plaatsen (huisverbod). In Nederland is op 01 januari 2009 de Wet Tijdelijk Huisverbod in werking getreden. Deze wet maakt het mogelijk om een verdachte van huiselijk geweld voor een periode van, in beginsel 10 dagen, uit huis te plaatsen. De uithuisgeplaatste mag gedurende deze periode op geen enkele manier contact opnemen met het thuisfront. Bijzonder aan deze wet is dat er feitelijk nog geen huiselijk geweld hoeft te zijn gepleegd. Ook wanneer de situatie zodanig is dat er een ernstige dreiging bestaat dat huiselijk geweld zal worden gepleegd (en het dus eigenlijk een kwestie van afwachten is dat de boel escaleert en er alsnog geweld c.q. een strafbaar feit wordt gepleegd), kan een tijdelijk huisverbod worden opgelegd. Doel van de Wet Tijdelijk Huisverbod is dan ook om het mogelijk te maken dat justitie vroegtijdig en preventief kan ingrijpen en huiselijk geweld kan worden voorkomen.

[bewerken] Hulpverlening

De hulpverlening aan vrouwen die zeggen slachtoffer te zijn van huiselijk geweld is voor het grootste deel geconcentreerd in "Blijf-van-mijn-lijf-huizen". Voor mannelijke slachtoffers is er nog weinig geregeld.

[bewerken] Zie ook

[bewerken] Voetnoten

  1. ↑ http://www.richel.org/hg/Fiebert.html metaonderzoek Fiebert
  2. ↑ Professor Crombach over deze vervalsing

[bewerken] Externe links

 
Persoonlijke instellingen
Boek maken