Minister zonder portefeuille
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een minister zonder portefeuille is of een minister zonder omschreven verantwoordelijkheden of een minister die niet aan het hoofd staat van een bepaald ministerie.
Inhoud |
[bewerken] Nederland
In Nederland is een minister zonder portefeuille verantwoordelijk voor een bepaald beleidsterrein, maar heeft niet de leiding over een departement. Ministers zonder portefeuille hebben, anders dan staatssecretarissen, zitting in de ministerraad en kunnen dus ook meestemmen over alle beslissingen. De benoeming van een minister speciaal voor een bepaald beleidsterrein is een teken dat men dit onderwerp belangrijk vindt. Daar waar ministers met leiding over een ministerie worden aangeduid met "minister van ...", wordt een minister zonder portefeuille aangeduid met "minister voor ...".
Huidige ministers zonder portefeuille / programmaministers:
- Minister voor Ontwikkelingssamenwerking (valt onder het ministerie van Buitenlandse Zaken)
- Minister voor Wonen, Wijken en Integratie (valt onder het Ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer)
- Programmaminister voor Jeugd en Gezin (André Rouvoet) (valt onder het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport)
Voorbeelden van voormalige ministers zonder portefeuille:
- Minister voor Vreemdelingenbeleid en Integratie (viel onder het ministerie van Justitie in het kabinet Balkenende II en III)
- Minister voor Bestuurlijke vernieuwing en Koninkrijksrelaties (viel onder het ministerie van Binnenlandse Zaken in het kabinet Balkenende II en III)
- Minister voor Grote Steden-, Integratie en overheidscommunicatiebeleid (in het kabinet Kok II)
[bewerken] Departementale ondersteuning
Tot de komst van staatssecretarissen in 1948 werden ministers zonder portefeuille aangesteld om ministers met een zwaar departement te ondersteunen. Deze taak is overgenomen door staatssecretarissen. In het verleden zijn ook wel eens ministers zonder portefeuille aangesteld, die als gezaghebbend persoon de belangen van Nederland bij internationale onderhandelingen goed zouden kunnen behartigen.
In uitzonderlijke gevallen is hiervoor ook wel eens een beroep gedaan op oud-ministers dan wel Ministers van Staat.
[bewerken] Departementale verhoudingen
Soms wordt mede wegens de politieke verhoudingen/verdeling in het kabinet gekozen voor instelling van een extra ministerspost, welke in merendeel gevallen een minister zonder portefeuille wordt.
