Het raakt bij mij een snaar, dat moet ik toegeven. Als kind woonde ik in de omgeving van vliegbasis Soesterberg. De afzwenking van kerosine uitbrakende straaljagers en helicopters naar de juiste landingsbaan ging precies over ons huis.
Zo'n prachtige omgeving van bossen en duinen, met middenin een militair vliegveld met al zijn lawaai en milieu-vervuiling die niet in de natuur zou mogen thuishoren.
Ik vond dat als kind al erg gek.
Gelukkig besloot de overheid jaren later - om wat voor reden dan ook - om het vliegveld terug te geven aan de natuur in de vorm van een park.
En nu presteert onze staatssecretaris van Defensie het om zaken om te draaien, zoals dat in de politiek algemeen beleid lijkt te gaan worden.
Er is een varenprobleem, aldus de heer de Vries, want er groeien bedreigde en beschermde plantensoorten op en om 155 ouwe militaire vrachtwagens die er al jaren staan te rotten. Die kunnen nu niet weggehaald worden voordat die planten eerst ergens geplaatst worden. Want je mag in Nederland nu eenmaal niet meer klakkeloos met vrachtwagens over bijna uitgestorven flora denderen.
En daarom is Nederland gek geworden, vindt hij.
Hoezo dan toch?
Ten eerste horen die varens daar in de natuur en die vrachtwagens niet. Dus is er sprake van een vrachtwagenprobleem, wanneer er 155 in een bos staan.
Ten tweede is de bescherming van bedreigde planten een OVERHEIDSbeleid.
En wie maakt als staatssecretaris deel uit van die overheid?
Juist...
En de grote vraag voor mij is dan ook, was "Nederland" toen dan gek, of is het dat nu geworden?
