Wat mij toch opvalt is dat er door hoge heren zoals minister Wouter Bos regelmatig wordt gesuggereerd dat de kredietcrisis en de economische malaise gewoon de eigen schuld van het volk is. Er wordt gesproken over "Wij met z'n allen" en "Iedereen" als het gaat over wie zijn zakken aan het vullen was gedurende de goede tijden. WIJ wilden met zijn allen teveel en daar is de ellende mee begonnen, is de suggestie.

Hierbij wordt doodleuk voorbijgegaan aan het feit dat een doorsnee burger geen enkele invloed heeft gehad op de beslissingen van het bankwezen, van beleggers en al helemaal niet op het verkeerd beleid van de regering (lees: Minister van Financiën) met betrekking tot het toezicht van De Nederlandse Bank op het falen van de bankenstelsel.

Zakkenvullen door middel van exorbitante bonussen bij banken en verzekeraars wordt de gewone burger ook in de schoenen geschoven, in de zin dat gesuggereerd wordt dat deze bonussen dienden om de beslissingen te belonen van bestuurders die "ons allemaal" grote korte-termijn winsten bezorgden.

Maar, "ons allemaal" is in dit geval alleen die betrekkelijk kleine groep beleggers (aandeelhouders), die relatief kleine elite van Nederland die geld heeft om te beleggen en daar - indien waar is dat zij de bankbestuurders tot steeds meer korte-termijnwinstbeslissingen heeft gedwongen - ten koste van de Nederlandse economie en over de ruggen van alle andere Nederlandse burgers rijk van geworden is.

Het overgrote deel van de Nederlandse bevolking heeft nog nooit zelf een aandeel gekocht en heeft gewoon een baan waarvoor zij hard moet knokken om maandelijks rond te komen.

Het zorgwekkendste in deze is wel dat onze bestuurders, wanneer zij zich uiten in de media, op televisie of anderszins, de gewone doorsnee bevolking van Nederland blijkbaar helemaal vergeten zijn en denken dat Nederland alleen bestaat uit een regering, eerste en tweede kamer, bestuurders, een nieuwe adel van rijken en wellicht enkele televisiepresentatoren en verslaggevers.

Het raakt bij mij een snaar, dat moet ik toegeven. Als kind woonde ik in de omgeving van vliegbasis Soesterberg. De afzwenking van kerosine uitbrakende straaljagers en helicopters naar de juiste landingsbaan ging precies over ons huis.

Zo'n prachtige omgeving van bossen en duinen, met middenin een militair vliegveld met al zijn lawaai en milieu-vervuiling die niet in de natuur zou mogen thuishoren.

Ik vond dat als kind al erg gek.

Gelukkig besloot de overheid jaren later - om wat voor reden dan ook - om het vliegveld terug te geven aan de natuur in de vorm van een park.

En nu presteert onze staatssecretaris van Defensie het om zaken om te draaien, zoals dat in de politiek algemeen beleid lijkt te gaan worden.

Er is een varenprobleem, aldus de heer de Vries, want er groeien bedreigde en beschermde plantensoorten op en om 155 ouwe militaire vrachtwagens die er al jaren staan te rotten. Die kunnen nu niet weggehaald worden voordat die planten eerst ergens geplaatst worden. Want je mag in Nederland nu eenmaal niet meer klakkeloos met vrachtwagens over bijna uitgestorven flora denderen.

En daarom is Nederland gek geworden, vindt hij.

Hoezo dan toch?

Ten eerste horen die varens daar in de natuur en die vrachtwagens niet. Dus is er sprake van een vrachtwagenprobleem, wanneer er 155 in een bos staan.

Ten tweede is de bescherming van bedreigde planten een OVERHEIDSbeleid.

En wie maakt als staatssecretaris deel uit van die overheid?

Juist...

En de grote vraag voor mij is dan ook, was "Nederland" toen dan gek, of is het dat nu geworden?