Kunnen er niet eens nieuwe wegen gevonden worden om CAO- en salaris onderhandelingen te voeren zonder dat er gestaakt hoeft te worden?

Iedere week is er wel ergens in het land een grote staking van ambtenaren, buschauffeurs, spoorwegen, schoonmakers, havenarbeiders en nu dreigen de vuilnismannen in Amsterdam ook alweer met een staking ingaande op Koninginnedag 30 april.

Deze mensen hebben allemaal publieke functies. De bonden moeten scoren natuurlijk, wat in de praktijk dus inhoudt dat het publiek (de burgers dus) constant het dupe is van dit soort acties, omdat er bijvoorbeeld alwéér geen bus of trein rijdt en de rotzooi zich opstapelt op stations en elders.

De vakbonden en het stakingsrecht zijn vroeger in het leven geroepen om bij grote misstanden en in uiterste geval een machtsmiddel te hebben om uitbuiters en misdadige werkgevers tot de orde te roepen, niet om voor "wissewasjes" zingend en feestend de straat op te gaan. Los dat intern op.

Ik zeg niet dat die stakers per se ongelijk hebben, maar mijn sympathie voor stakingen in het algemeen neemt in ieder geval steeds meer af.

Probeer eens andere oplossingen te zoeken. Stakingen worden langzamerhand zéér maatschappij-ontwrichtend en een ondermijning van de Nederlandse Staat, dus niet alleen voor het betrokken bedrijf, maar voor de hele economie. En dat is in tijden van crisis toch zeker niet wenselijk.

Buiten de overlast kost zo'n staking bedrijven uiteindelijk bakken vol geld, wat natuurlijk op de maatschappij (u en ik) verhaald wordt.