De alleenstaande zal het al wel eens opgevallen zijn. Het netto-loon dat hij of zij aan het einde van de maand ontvangt verschilt 100en euros met dat van zijn getrouwde collega, die hetzelfde bruto-loon verdient.

Hoe kan dat?

Sedert bijna 70 jaar wordt de alleenstaande in Nederland achtergesteld in ons fiscale systeem (fiscaal, pensioenstelsel, koopkracht, overheidstoeslagen, zorg).

Een maatregel die notabene ingesteld is door de Duitse bezetter aan het begin van de Tweede Wereldoorlog en die sindsdien door de politiek in Nederland schaamteloos gebruikt is om de alleenstaande een poot uit te draaien, onder het mom van solidariteit met de samenleving.

De groep eenpersoonshuishoudens blijkt inmiddels ongeveer even groot als de groep gezinnen, allebei ongeveer 2,5 miljoen huishoudens.

In andere landen van Europa en de rest van de wereld kent men deze discriminatie niet. Iedereen krijgt daar hetzelfde netto-loon, of je nu getrouwd bent of niet, zodat de individu zelf kan bepalen hoe hij of zij het leven wenst in te richten, zonder moralistische en betuttelende inmenging van politiek en samenleving.

---------
"Het begin van de achterstelling valt op 14 december 1940 in een "Verordnungsblatt fur die besetzten niederlandischen Gebiete" Ongehuwden kregen een extra zwaar belastingtarief. Bij wat nu ongeveer een minimumloon is, ongeveer 2,5 maal zoveel als gehuwden zonder kinderen.
De motieven van de bezetter voor de invoering van het alleenstaanden tarief werden na de oorlog vanuit fiscale kring bekritiseerd. Dergelijke belasting als stimulans tot bevolkingsaanwas werd onterecht geoordeeld. Men vond dat de draagkracht het leidende belastingbeginsel moest zijn. De politici beslisten anders: Het zware ongehuwdentarief bleef gehandhaafd." (Bron: secretaris Vereniging P.E.L. 8 mei 1997).

Lees verder...
---------